(ﺗﺜﻨﻴﻪ) i. (Ar. iѕneyn “iki”den teѕniye) Bâzı dillerde tekil ve çoğul dışında yer alan bir katagori olup isimlerde iki varlığı, çekimli fiillerde iki kişiyi gösteren şekil, ikil: “Îmâmeyn: İki imam.” “Ebeveyn: Anne ve baba.” “Tarafeyn: İki taraf.”
Vasıflandırma. Gr: Arapçada bir kelimenin iki şeye delâlet etmesi hâli, kelimeyi iki şeye delâlet ettiren siga. Bu şekil kelimenin sonuna "elif-nun" veya "ye-nun" getirilerek yapılır.
SON YAZILAR